ผมเป็นคนอารมณ์ดี เป็นคนร่าเริง มองโลกในแง่ดีมากๆ และเป็นคนที่รับมือกับปัญหาต่างๆด้วยเหตุผลมาตลอด
ผมเป็นคนไว้ใจคนอื่น มองแต่ในด้านดีๆ เชื่อในความถูกต้อง และหวังว่าทุกอย่างมันจะต้องดีขึ้นเรื่อยๆ ไม่ว่าในวันนี้ในขณะนี้มันจะแย่สักแค่ไหนก็ตาม

แต่ในบางครั้ง ผมก็อยากที่จะอ่อนแอ อยากจะรับมือกับปัญหาด้วยอารมณ์ อยากจะเจอเรื่องเครียดๆแล้วคิดอะไรไม่ออก อยากจะเลิกพยายามทำในสิ่งที่ควรจะทำ.....

อย่างเช่นในวันนี้ ..... ผมอยากจะ “ร้องไห้”

ผมอยากจะอ่อนแอ อยากจะเป็นคนร้องไห้ง่ายๆ อยากจะเครียดจนเป็นบ้า ไม่อยากรับรู้อะไรอีกเลย ไม่อยากคิดหาเหตุผลอะไรและมาคอยพยายามหาทางแก้ไขปัญหาอีกแล้ว

ผมอยากจะร้องไห้จนตัวโยน ผมอยากจะแตกเป็นเสี่ยงๆ อยากจะร้องไห้จนน้ำตาเป็นสายเลือด อยากจะอ่อนแอเพื่อตัวเองสักครั้ง และอยากที่จะกลายเป็นเด็กตัวเล็กๆคนหนึ่งที่ไม่อยากจะรับรู้อะไรอื่นเลยนอกจากความสุขของตัวเอง

ผมไม่อยากจะเข้มแข็งเพื่อใครอีกแล้ว ไม่อยากจะเป็นคนดีที่ถูกรักและไว้ใจแต่ไม่มีใครแคร์ความรู้สึก ไม่อยากจะรับฟังปัญหา ไม่อยากจะเป็นคนคอยพูดว่า “ใจเย็นๆนะ ทุกอย่างมันจะต้องดีขึ้นเอง เรามาค่อยๆแก้ปัญหาไป” แล้วก็ได้แต่คิด เก็บเงียบอยู่คนเดียว ไม่กล้าและไม่อยากที่จะบอกใคร เพราะไม่อยากทำให้ใครต้องมาเครียดเพราะผม

ในวันนี้ ..... ผมอยากจะร้องไห้ อยากจะให้น้ำตามันไหลออกมา อยากจะนอนคว่ำลงบนหมอนแล้วร้องไห้โฮแบบไม่ต้องมีใครมาปลอบ อยากจะตะโกนขึ้นฟ้า และคุกเข่าซบหน้าลงบนผืนดิน ผมไม่อยากเป็นคนดี ไม่อยากเป็นคนร่าเริง ไม่อยากมองโลกในแง่ดี ผมไม่อยากเป็นคนต่อสู้ ไม่อยากเป็นผู้นำ ไม่อยากเป็นคนคอยแก้ปัญหา

แต่ผมอยากเป็นตัวของผมเองอย่างที่ผมเคยเป็นเมื่อหลายปีก่อน ..... ผมอยากเป็นคนอ่อนแอ

วันนี้ผมหัวเราะมากเหมือนกับทุกๆวัน ทำให้คนอื่นหัวเราะได้มากเหมือนกับทุกๆวัน แต่พอถึงตอนท้ายของวัน ผมกลับต้องวิ่งไปอ้วกในห้องน้ำจนไม่มีอะไรจะไหลออกมาอีกนอกจากน้ำขมๆในกระเพาะ ผมคงจะเครียดโดยที่ผมไม่รู้ตัว แต่ผมไม่อยากจะคิดถึงมัน ผมพยายามเก็บมันเอาไว้แล้วเลือกที่จะมอบรอยยิ้มและเสียงหัวเราะให้คนอื่นๆ ผมไม่อยากจะทำให้ใครไม่สบายใจ และผมไม่อยากจะทำตัวให้ใครต้องกังวล

แต่ในตอนนี้ ผมไม่ไหวแล้ว ผมไม่อยากจะเข้มแข็งอีกแล้วจริงๆ ในขณะนี้ ..... ในทุกๆตัวอักษรที่นิ้วของผมกดลงไปบนแป้นพิมพ์นี้ ผมก็ได้แต่หวังว่าน้ำตาของผมมันจะไหลออกมาในสักวินาทีก่อนที่ผมจะพิมพ์จบ ผมอยากให้หัวใจและร่างกายของผมได้หลั่งน้ำตาบ้าง ผมอยากจะร้องไห้จริงๆ ผมอยากจะอ่อนแอ......

แต่แล้วสุดท้าย ..... แม้จะเข้านอนไปทั้งๆที่ยังแบกรับอะไรอยู่มากมาย และยังมีปัญหาอีกมากมายก่ายกองที่รอให้ผมต้องเก็บมันเอาไว้ข้างในใจอีก ผมก็คงจะไม่สามารถหลั่งน้ำตาออกมาได้ และความเข้มแข็งจอมปลอมของผมนี้ มันก็ยังคงจะต้องดำเนินต่อไปจนกว่าจะถึงวันที่ผมไม่เหลืออะไรให้เหนี่ยวรั้งอีกต่อไปแล้วจริงๆ........